Tablica wyszukiwania
Narzędzie do planowania misji mówi astronautom, ile będą ważyć u celu. Wartości grawitacji siedzą w łańcuchu dziewięciu gałęzi elif, po jednej na ciało niebieskie, a każdy nowy cel to kolejna gałąź.
Zamień łańcuch na tablicę, nie zmieniając ani jednego znaku wyniku, a potem użyj tablicy do czegoś, czego łańcuch nigdy by nie zrobił.
Ukończ etap 1, aby odblokować ten etap.
Zastąp dziewięciogałęziowy łańcuch elif słownikiem o nazwie GRAVITY_M_S2, który przypisuje każdemu ciału jego grawitację, i jednym odczytem. Wynik musi zostać dokładnie taki sam:
Mars: 3.7 m/s², ciężar astronauty o masie 92.5 kg: 342 N
Ciało, którego nie ma w tablicy, nadal wypisuje linię o braku danych: GRAVITY_M_S2.get(body) daje None dla brakującego klucza, tak jak dawny else.
Ukończ etap 1, aby odblokować ten etap.
Tablica potrafi to, czego nie potrafił łańcuch. Po linii dla wybranego ciała wypisz ciężar astronauty na każdym ciele z tablicy, zaokrąglony do pełnych niutonów:
Mars: 3.7 m/s², ciężar astronauty o masie 92.5 kg: 342 N Wszystkie ciała: Merkury: 342 N Wenus: 823 N Ziemia: 907 N Księżyc: 148 N Mars: 342 N Jowisz: 2137 N Saturn: 832 N Uran: 805 N Neptun: 1018 N
Przejdź pętlą po GRAVITY_M_S2.items(); ciężar to masa razy grawitacja.
Podpowiedzi
Tworzenie słowników
# Słowniki - pary klucz: wartość
# Tworzenie słownika
ship = {
"name": "Enterprise",
"class": "Constitution",
"crew": 430,
"active": True
}
print("Statek:", ship)
# Dostęp do wartości
print("Nazwa:", ship["name"])
print("Załoga:", ship["crew"])
# Metoda get() - bezpieczniejsza
print("Kapitan:", ship.get("captain", "Nieznany"))
# Pusty słownik
data = {}
print("Pusty:", data)
Oddziel argumenty przecinkami. Każde uruchomienie przekazuje je jako sys.argv[1:].